Rozwiązania

Miasto prowadzi parkowanie, odpady, oświetlenie, transport i GIS, każde u innego dostawcy i każde z własnym pomysłem na to, czym jest ulica. Kiedy staną się encjami w jednym kontekście, dyspozytor może zapytać, które lampy na zamkniętej drodze przestały się zgłaszać, i dostać odpowiedź jednym zapytaniem.

Kolejnym krokiem jest region. W naszym wdrożeniu referencyjnym miasto utrzymuje własne stacje jakości powietrza, a region pokazuje je na jednej mapie obok swoich miast powiatowych, bez kopiowania choćby jednego odczytu i z regułami miasta decydującymi o tym, co region może zobaczyć. Portal otwartych danych zyskuje bez dodatkowej pracy: te same encje da się publikować w udokumentowanym formacie zamiast eksportu do CSV robionego ręcznie raz na kwartał.

Liczniki, węzły cieplne, automatyka budynku i model BIM opisują ten sam budynek z czterech stron. Po połączeniu do liczby o zużyciu dochodzi pomieszczenie, jego przeznaczenie i rok ostatniego remontu, i to właśnie zamienia liczbę w zlecenie robocze. Gdy przedsiębiorstwo komunalne i właściciel budynku to odrębne organizacje, konektor przestrzeni danych niesie porozumienie, a reguły wyznaczają granicę.

Historiany produkcyjne, SCADA, systemy utrzymania ruchu i geograficzne dane o majątku spotykają się rzadko. Wspólny kontekst czyni stan majątku czytelnym w poprzek całej czwórki i zostawia systemy ruchowe nietknięte, co zwykle jest warunkiem, żeby w ogóle wolno było spróbować. Systemy dostawców, które już mówią w NGSI-LD, podłącza się przez rejestrację, a ich dane zostają u nich.

Projekty konsorcjalne muszą pokazać interoperacyjność w deliverable, nie tylko we wniosku. Budujemy warstwę NGSI-LD, modele danych i federację między ośrodkami partnerów, a potem dokumentujemy je na tyle dobrze, żeby przetrwały recenzję i koniec projektu. Zrobiliśmy to już raz: trzy organizacje, trzy klastry, jedno zapytanie, opisane z pomiarami w artykule naukowym.